مدح و شهادت حضرت قاسم علیهالسلام
شاعر : محمدحسن بیاتلو
نوع شعر : مدح و مرثیه
وزن شعر : فاعلاتن مفاعلن فع لن
قالب شعر : مسمط
آفـتـاب عـلـی الـدوام حـسن سحـر مـسجـدالحـرام حـسن
مـاه زیـبای پـشت بـام حسن حـسنی زادهای به نام حسن
ای حُسینیترین سلامِ حسن
مثل دریا به جزر و مد عباس بینِ اَبروت بوسه زد عباس
گفت پیشت عـلیمدد عباس میروی و تـمـام قـد عـباس
ایـسـتـاده به احـتـرامِ حـسن
جـلـوۀ بینـظـیرِ شـیر جمل نـوجـوان دلـیـر شـیر جـمل
روشنیِ ضـمـیر شیـر جمل جگر شرزهشـیر شیر جـمل
شد نصیبت همه مرامِ حسن
جـلـوۀ نـور پـنـج تن قـاسـم دومین نـسـخـۀ حـسن قـاسم
مردِ پـیکـار تن به تَن قـاسم یَلِ بیباک و صفشکن قاسم
ای قـیامت شده قـیـامِ حـسن
تیغ تـیز تو میکـنـد غـوغـا شـیـوۀ رزمِ تـو خـود مــولا
رجـزت مثل مـجـتـبی زیـبا دشمن پست و بیمروت را
میکُشی مُنـتها به نامِ حسن
چـار شـانـه؛ نه آبـشاری تو اسـتـواری تو، اقـتـداری تو
نــوۀ شـاه ذوالـفــقــاری تـو صـاحـب تــیـغ آبـداری تـو
ای عـلی اکـبـر نـیـامِ حـسن
مـدد از نـامت استـغـاثـۀ ما دم زدن از تو ذکر خاصۀ ما
رزم تو بخشی از شناسۀ ما وصف جنگیدنت حماسۀ ما
رجـزت حـامـل پـیـامِ حسن
طاق محراب، کنج ابرویت شانه کـرده نـسیم گـیـسویت
رعد و برق است نعرۀ هویت مـیـمـنه، مـیـسره، ثـناگویت
یکتـنـه لشکـر نـظامِ حسن
دفـترت را بگـو غـزل اُفتاد شـوکـت و هـیبت ازل اُفتاد
در پِیِ جـانِ تـو اجـل اُفـتاد بر زمین شیـشـۀ عسل اُفتاد
تَرَک اُفـتـاده بین جامِ حسن
|